zondag 11 juni 2017

Schellachloop Middelburg

ASCHWIN:

Als je wilt kun je hier op Walcheren elke week aan een wedstrijd meedoen. Zo ook afgelopen vrijdag: toen stond de Middelburgse Schellachloop op de hardloopkalender. Keuze uit 4, 8 of 12 km. Ik liep er de 12 km.

Maar al pratende met wat trainingsmaatjes van de atletiekvereniging maakte ik een grote beginnersfout. Ik ging netjes in het startvak staan en merkte niet dat iedereen vóór me aansloot in het vak in plaats van áchter me. Plots klonk het startschot en bleek in ongemerkt zowat helemaal achteraan te staan in het deelnemersveld (zo'n 300 starters). Verdorie!
Er zat niets anders op dan de eerste paar kilometer enkel maar slalommend mensen in te halen. Lopers die de 4, de 8 of de 12 km liepen... Stom van me natuurlijk.

Pas na driekwart van de eerste ronde (na zo'n 3 km) had ik lekker de ruimte en kon ik in mijn ritme komen. Ik zag een paar groepjes voor me, in de verte, enkele bekenden van de vereniging lopen. Dát moest dan mijn eerste doel worden.
Vervolgens bleef ik daar tot een kilometer of 5 bij 'hangen'. Ik moest echt even op adem komen. Totdat we een tunneltje in doken. Tijdens de afdaling besloot ik extra aan te zetten, waardoor ik een gaatje sloeg met de groep waarin ik liep. Ik besloot dan ook maar om die versnelling voort te zetten en te zien hoe lang ik dit kon volhouden.

Hier op het moment dat ik tijdens de eerste ronde aansluiting  vind bij 
het groepje van John 'trainer' Overweel en even op adem kan komen.
(foto Jan Hoppenbrouwers)

En dat ging verbazingwekkend goed. De één na de ander haalde ik in. Ondanks de harde wind en het feit dat ik in de derde ronde geen enkel groepje meer ontwaarde (enkel maar individuele lopers) waar ik even in kon 'schuilen', bleef ik lopers oppikken.
Dit eindigde in een eindtijd van 52 minuten over die 12 km. En daar was ik erg tevreden mee. Dit was goed voor een 22e plek (van de 112 deelnemers op deze afstand).

Deze foto is genomen tijdens de laatste paar honderd meters (met dank aan Sandy Pleyte).


maandag 5 juni 2017

Rondje Zuidwest-Nederland

ASCHWIN:

Dit Pinksterweekend leende zich uitermate goed om een korte fietsvakantie in te plannen. Daarom trokken Linda en ik er vier dagen op uit om een rondje Zuidwest-Nederland te fietsen.

Dit waren de etappes:

Middelburg - Oostvoorne: 100 km

Oostvoorne - Dordrecht: 103 km

Dordrecht - Rilland: 98 km

Rilland - Middelburg: 70 km

Vier dagen met zon. Heerlijk fietsweer. De campinkjes waar we op terecht kwamen waren allemaal klein en knus. En ook al zaten ze allemaal vol: een paar fietsers met enkel een trekkerstentje worden nooit weggestuurd. Zodoende stonden we bijvoorbeeld gisteren in de speeltuin. Die paar vierkante meter wordt eigenlijk altijd wel gevonden. Fijn.

Hier  nog wat foto's van onderweg:

Dag 1: Stormvloedkering

Dag 1: door het Zeeuwse duinlandschap

Dag 1: Haringvlietdam

Dag 1: Oostvoorne

Dag 2: pontje van Maasvlakte naar Hoek van Holland

Dag 2: Moerdijkbrug

Dag 4: Hansweert


zondag 21 mei 2017

Halve van Renesse

ASCHWIN:

Vandaag liep ik voor het eerst mee aan de Halve van Renesse. En met die zeven zonnen van vandaag kun je immers op geen betere plaats zijn dan in Renesse? Toch?! Niet om naar al die zomerdisco's aldaar te gaan, maar om een rondje te rennen.

Ik wist dat het deels over het strand ging (zo'n 6 a 7 km had ik me laten vertellen). Ik wist ook dat het door het mooie duinengebied ging. Maar eerlijk gezegd rekende ik daar op schelpenpaadjes en betegelde fiets- en wandelpaden. Maar nee: deze halve van Renesse zouden ze beter de Trail van Renesse noemen. Want ook hier ging het door mul zand, op en af... er kwam geen einde aan!

Maar dat geldt natuurlijk voor iedereen. En het is een prachtgebied waar je doorheen loopt. Ondanks het feit dat ik behoorlijk heb afgezien, heb ik me enorm vermaakt. Blij dat ik meedeed.

Na een paar kilometer gerend te hebben na de start, hoorde ik plots naast mij 'Het is niet waar hè! Aschwin ook hier!'. Het was Guy van Driessche, één van mijn trainingsmaatjes uit de marathontrainingsgroep van Zeeuws-Vlaanderen. Na wat gebabbeld te hebben, zei ik tegen Guy dat hij zijn eigen gang maar moest gaan: hij ging te hard voor mij. Strak getraind, met een prachtig PR op de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen vorige maand, was hij duidelijk in betere vorm dan ik.

Na de finish troffen we elkaar weer: 
Guy bleek zo'n 5 minuten sneller te hebben gelopen dan ik.

Bij de strandopgang liet ik 'm dan ook snel gaan. Ik zocht mijn eigen tempo om deze 6 strandkilometers af te leggen. Hieronder het gelopen rondje, waar je ziet dat dat strandgedeelte een flink eindje was.


Het strand liep op zich wel goed. Best goede en regelmatig harde ondergrond. De duinovergang daarna was andere koek: mul zand waar ik amper hardlopend bovenkwam... En er zouden in de tweede helft van deze halve marathon meerdere van deze overgangen/duinen volgen...
Mijn benen voelden na deze klem als lood. En we moesten nog een eindje. Maar daarna kwam er eigenlijk nergens meer een goed moment om te herstellen. Op en af door zandpaadjes: ik bleef 'op mijn adem trappen'.
Ik had in de gaten: ik moet zorgen dat ik de finish haal. Even twijfelde ik zelfs of dit wel zou lukken in 2 uur. Het zal toch wel?!

Finish!

Uiteindelijk lukte me dat zeker wel. Na 1:47 uur bolde ik over de finish. Érg blij dat ik er was. 
Die Halve van Renesse (die overigens elk jaar anders loopt en blijkbaar dit jaar wel héél veel zandkilometers had) valt niet te onderschatten. 
Maar wat mij betreft een blijvertje. Volgend jaar zet ik 'm wederom in mijn agenda.En wat een opkomst: zo'n 600 lopers voor de 21 km.

Mijn officiële uitslag: 
  • Mannen 40 
  • Bruto tijd: 01:47:35 
  • Netto tijd: 01:47:25 
  • Snelheid: 11.78 km/uur 
  • Plaats over-all: 115e van de 568 deelnemers 
  • Plaats Categorie: 37e van de 149 deelnemers
Hier een filmpje van mijn aankomst: klik hier!
Dit is trouwens ook grappig. Alle informatie van de mijn race op een rijtje: klik hier!

dinsdag 16 mei 2017

Voor het eerst: clublid

ASCHWIN:

Voor het eerst sinds al die jaren dat ik hardloop, ben ik lid geworden van een atletiekvereniging. Wie had dat nog gedacht...

Het is simpelweg de enige manier om naast mijn eigen duurlooptrainingen die ik een paar keer per week loop, ook te werken aan mijn snelheid. Het lukt me simpelweg niet om het op te brengen om geheel zelfstandig structuur aan te brengen in mijn intervaltrainingen. Een trainer en bijbehorende trainingsgroep kan mij daar bij helpen.


De Middelburgse atletiek- en duursportvereniging Dynamica is het geworden.

Vandaag liep ik er voor het eerst mee met de trainingsgroep voor de lange afstand.
Naast wat opwarmoefeningen liepen we 8x200 m en tevens nog 4x1000 m (in 3:53 min.).
Na nog wat uitlopen liep ik na een dik uur doornat van het zweet de atletiekbaan weer af.

Oef... dat ga ik morgen zeker voelen!

Misschien dat Linda morgenavond ook eens gaat proefdraaien in de vrouwentrainingsgroep.

zaterdag 13 mei 2017

Meidoornloop te Nisse

ASCHWIN:

Vandaag een volgende wedstrijd. En eentje in onze nieuwe habitat, ten noorden van de Westerschelde: de Meidoornloop te Nisse. En niet alleen mocht ikzelf aan de bak, ook Linda liep mee! Linda liep de 7,5 km. Ikzelf de 15 km.

En hoe liep dat af?

Linda: 7,5 km in 0:42 uur. Klassering: 121e (van de 199 deelnemers).
Aschwin: 15 km in 1:07 uur. Klassering: 35e (van de 168 deelnemers).

Start en finish was bij de mooie kerk van Nisse (tevens omgetoverd tot kleedlokaal). Linda liep 1 rondje over de mooie bloemendijken rondom Nisse, met veel onverharde paden. Prachtig parcours trouwens!
Ikzelf liep (zoals je al verwachtte...) 2 rondjes. Met de verassing in ronde 2: een enorme onweersbui stortte zich uit over Nisse!

Uiteindelijk ben ik blij met het verloop van de wedstrijd. Na ronde 1 kwam ik door in 34 minuten. Dat betekent dus dat ik ondanks dat slechte weer en die zompige ondergrond op en rondom de dijken toch de 2e ronde sneller heb gelopen. Prima dus.

Door dit prachtige landschap liepen we.

Tijdens de eerste ronde

Tijdens de tweede ronde: regen!

Je ziet me nog net voor deze loper. Zie de paden...!

Helaas geen foto van Linda...

zondag 16 april 2017

Dát smaakt naar meer!

ASCHWIN:

Het was geleden van begin oktober 2016: bij de Kustmarathon Zeeland trok ik voor het laatst mijn wedstrijdkloffie aan. Tot gisteren dus...

En al lopende kwam ik er al heel snel achter dat ik dit gemist heb. Want het onverwachts meedoen aan de aflossingsmarathon van Zeeuws-Vlaanderen heeft het lopersvirus weer goed tot leven gewekt. Gelukkig!

Tijdens de eerste paar kilometers, op de Scheldedijk van Terneuzen

Zoals eerder geschreven, belde vriend Rob me twee weken geleden met de vraag om samen met hem de aflossingsmarathon te lopen. Ieder een helft van de totale marathon.
Met slechts één keer een afstand te hebben gelopen boven de 20 km (vorig weekend als test!), liep ik gisteren vanaf de eerste kilometer als een kieviet. Het ging heerlijk. En eerlijk gezegd ging het gedurende die halve marathon steeds beter. Ik vond het zelfs érg jammer dat ik mijn nummer op het wisselpunt moest overgeven aan Rob.

Het wisselpunt. 
Een snelle schouderklop en nummer overgeven aan Rob.

Vreemd toch hè? Amper getraind en dan zo lekker lopen. Het bevestigd mijn vermoeden eigenlijk wel een beetje: dat ik vaak wat overtraind aan marathonwedstrijden ben verschenen de afgelopen keren. Eigenlijk al moe vóór de start...
Misschien moet ik dat toch eens anders aanpakken bij een volgende hele marathonvoorbereiding. Rust is net zo belangrijk als inspanning, zo blijkt maar weer.

Afijn. Uiteindelijk liep ik deze eerste helft van de marathon in een tijd van 1:35 uur. Rob liep een tijd van 2:02 uur. Dat maakte onze eindtijd: 3:37 uur. Goed voor een 51e plek in het estafetteveld (waarin 151 teams deelnamen).
Maar wat voor mij gold, gold ook voor Rob: vrijwel ongetraind aan de start.

Supporters op het wisselpunt:
Anouk, Linda en Gijs

Met een biertje in de hand, daarna op een van de gezellige terrassen op de Markt te Hulst, concludeerden we tevreden dat we het heel goed hadden gedaan. PROOST!

Hier mijn gelopen route:


maandag 10 april 2017

Weer helemaal bij de tijd

ASCHWIN:

Om deze nieuwe hardlooplente te vieren, heb ik mijn oude Garmin ingeruild voor een mooi modern TomTom-sporthorloge: de TomTom Runner 3.

Mijn Garmin heeft vele jaren dienstgedaan , maar sinds vorig jaar kon ik mijn gegevens niet meer uploaden. En daar baalde ik wel van. Want daardoor gebruikte ik bijvoorbeeld ook niet meer de website Strava. En juist die website werkt motiverend voor me. Het geeft overzicht in je trainingen en de hoeveelheid km's die zijn gelopen. Ook het terugkijken van de gelopen (of gefietste) routes is een grote meerwaarde op zo'n site.
Verder vond ik het ook altijd motiverend om te lezen wat mijn 'sportvrienden' die week allemaal hadden uitgevogeld.

Nu, met dit nieuwe horloge, ben ik weer helemaal bij de tijd. En... het is nog een mooi horloge om gewoon te dragen ook.