zondag 29 juli 2018

Stand van zaken

ASCHWIN:

De regelmaat is er behoorlijk uit hier op de weblog, ik weet het. Niet dat er niet gesport wordt, integendeel: Linda en ik zijn helemaal verslingerd aan onze racefietsjes. Elke week fietsen we ieder zo'n twee tot vier keer per week. Soms samen. Soms alleen. En soms fiets ik mee met Toerclub Middelburg, waar ik onlangs lid van ben geworden.

Het hardlopen staat bij beiden noodgedwongen op een zeer laag pitje. Linda gaat af en toe nog wel eens, maar ikzelf durf het nog niet aan met die knieblessure. Komende winter probeer ik het wel weer op te pakken.

Maar zoals gezegd: het wielrennen is een erg fijn alternatief (dat zelfs niet meer voelt als alternatief, maar als hoofdactiviteit).

Hieronder wat foto's van de afgelopen periode:


De fietsenstalling.


Met de toerclub op pad. Hier over de Scheldekering.

Beklimming van de Mont Ventoux

De top van de Mont Ventoux

De beklimming van de Mont Ventoux

En ook hier de top.

Er zullen nog vele mooie en uitdagende tochten volgen!



woensdag 9 mei 2018

Pieterpad (deel 2)

Afgelopen weekend liep Linda, wederom samen met vriendin Ankie, wederom een gedeelte van het Pieterpad. Ondertussen is (gestart vanuit het noordelijkste puntje) Rolde gepasseerd.

Hier enkele foto's van twee zonovergoten dagen.




maandag 30 april 2018

Fietsvakantie naar Parijs

Afgelopen week reden we in vijf dagen vanuit Zeeland naar Parijs. Heerlijke fiets- en vakantiedagen hierdoor meegemaakt.

En dat ziet er dan zo uit:















maandag 16 april 2018

Hardlooppauze wordt wieler(her)start!

ASCHWIN:

Een paar blogberichten geleden schreef ik het nog: noodgedwongen stond er een hardlooppauze op het programma vanwege een hardnekkige knieblessure.
De afgelopen maanden is het er niet echt beter op geworden. De voorzichtige pogingen resulteerden meteen in dagenlange klachten nadien.

Het niet-sporten voelde ook niet goed. Heb wel veel gewandeld de afgelopen maanden, maar dat gaf me toch niet die sportieve uitdagingen die ik graag opzoek.
Daarom de knop omgezet naar de 'oude liefde': de racefiets!

Want fietsen gaat klachtenvrij, zo heb ik gemerkt. En aangezien ik al erg lang terug verlangde naar het fietsen op de racefiets (die ik al een paar jaar geleden verkocht had...), was de keuze nu ook niet zo moeilijk. Zo lang ik nog goed kon hardlopen vond ik het niet verstandig om ook weer het wielrennen te gaan oppakken. Ik wilde voorkomen dat ik er te weinig gebruik van zou gaan maken. Op dagen dat je gaat hardlopen, ga je immers niet met de racefiets op pad. En vrije tijd is ook niet onbeperkt, dus...

Maar nu, na zoektocht en orientatie, uitgekomen op een mooie racefiets die me vanaf nu hopelijk weer vele fijne sportmomenten gaat bezorgen. Het is een fiets van eigen bodem geworden: de Sensa Giullia EVO.
Maar voordat er volop in training opgebouwd kan/gaat worden op dit racefietsje, zal er eerst nog een vakantiefietstocht naar Parijs op het programma staan. Je leest er snel meer over...




maandag 29 januari 2018

Pieterpad

ASCHWIN:

Linda is gisteren begonnen aan haar vierdaagse wandeltocht over het Pieterpad. Ze loopt de eerste paar etappes van dit mooie Nederlandse wandelpad samen met vriendin Ankie.
Ze zijn gestart in het noordelijkse puntje: Pieterburen.

Wikipedia:
Het Pieterpad (LAW 9) is de bekendste langeafstandswandelroute van Nederland. De route voert van Pieterburen nabij de Groningse Waddenkust naar de Sint-Pietersberg bij Maastricht en heeft een lengte van omstreeks 498 kilometer, onderverdeeld in 26 etappes. De route voert door de meest uiteenlopende landschappen en wordt onderhouden door het Nivon.
Het Pieterpad is in het veld gemarkeerd met de internationaal bekende wit-rode merktekens van langeafstandswandelpaden (LAW) en staat in detail beschreven in twee wandelgidsen die worden uitgegeven door het Nivon. Op de Sint-Pietersberg sluit het Pieterpad aan op de Europese wandelroute GR5, die tevens onderdeel is van wandelroute E2. De GR5, die via de Ardennen en de Franse Alpen naar Nice loopt, is een van de populairste internationale wandelpaden voor Nederlandse wandelaars.


Na afloop zul je er hier meer over teruglezen.
De bedoeling is dat ze op deze manier jaarlijks een aantal etappes verder loopt.

vrijdag 12 januari 2018

Hardlooppauze

ASCHWIN:

Ik schrijf hierboven als titel met opzet 'HardloopPAUZE', aangezien ik er vanuit ga dat het niet het einde betekent van mijn hardloop-sportcarrière.
Wat is het geval?

Tijdens de voorbereidingen van de Kustmarathon, liep ik eind september hevige kniepijn op in mijn rechter knie. Deze ontstonden tijdens het uitvoeren van wat oefeningen en daarna wat snelheidstrainingen op de baan.
Hierdoor heb ik de Kustmarathon aan me voorbij moeten laten gaan.

Na enkele weken rust probeerde ik het hardlopen weer op te pakken. Maar telkens had ik er drie dagen na zo'n training nog 'plezier' van. Op deze manier heb ik een paar maanden aangesukkeld. Totdat ik er niet onderuit kwam en er toch eens naar moest laten kijken door een deskundige.

Vorige week kwam ik hierdoor te weten dat ik last heb van het zogenaamde 'patello femoraal pijnsyndroom'.
Patella is een ander woord voor knieschijf. Femoraal betekent 'van het bovenbeen'.
De knieschijf ligt op het kniegewricht. Als je je been strekt en buigt, schuift de knieschijf over het kniegewricht heen. Soms ontstaat hierbij irritatie tussen de knieschijf en het kniegewricht. Dat geeft pijn op, onder of rond de knieschijf. Dit heet het patellofemoraal pijnsyndroom.
Zie tekening:


Het goede nieuws luidt:
  • het gaat met rust vanzelf weer over.
Het slechte nieuws luidt:
  • De sport die de klachten uitlokt mag in ieder geval minimaal 2 maanden niet worden uitgevoerd.
  • Ongeveer 6 van de 10 mensen met dit syndroom hebben na 1 jaar nog klachten (bij het beoefenen van de sport die de klacht verzoorzaakt).
  • Ongeveer 4 van de 10 mensen hebben na 6 jaar nog klachten (bij het beoefenen van de sport die de klacht veroorzaakt)
Voor nu betekent het dus dat ik accuut ben gestopt met hardlopen. Wel probeer ik mijn conditie op peil te houden met fietsen en wandelen. Daarbij ervaar ik namelijk geen klachten aan mijn knie.

Wordt vervolgd!


zondag 10 december 2017

Jules Unlimited Loop

ASCHWIN:

Dát was nog eens timing: loop je voor het eerst sinds maanden weer eens een wedstrijdje mee, sneeuwt en waait het alsof het écht winter is!

Vandaag liep ik de Jules Unlimited Loop te Breskens. De langste afstand van 19 km was de bedoeling. Maar door het weer was het parcours danig verlegd, waardoor het er uiteindelijk maar 16 zijn geworden.
Maar toch: in deze gedenkwaardige editie met veel sneeuw en een ijskoude wind bovenop de duinen was het ver genoeg voor iedereen.

Het was voor mij een test: zou de knie het houden? Want sinds de voorbereiding van de Kustmarathon is het eigenlijk nog geen week goed gegaan. Ik loop af en toe wel mijn rondje als training, maar voel dan altijd de dagen erna de pijn in mijn knie. Vorige week zondag liep ik bijvoorbeeld nog een duurloopje van 17,5 km. Maar dat betekende wel dat ik de rest van de week niet meer ben gaan trainen. Ik wilde voorkomen dat ik met kniepijn aan de start zou staan vandaag.

De bezetting was minimaal vandaag. Alleen de die-hards (maak ik mezelf wijs...).
Met een gemiddelde km-snelheid van 4:52 p/km over de sneeuw- en zandpaden over duinen tussen Breskens en Cadzand ben ik tevreden. Onderweg heb ik er ook nog een mooie wedstrijd voor mezelf van kunnen maken in strijd met mijn medelopers.
Ik finishte als 14e in een tijd van 1 uur en 18 minuten.

Toen ik na de finish snel doorliep naar strandpaviljoen Beachhouse, om zo snel mogelijk een warme chocomelk te bestellen, moest ik om mezelf lachen toen ik mijn weerspiegeling in de ruiten van de toegangsdeur zag: de sneeuw en het ijs zaten (heroïsch!) vastgeplakt aan mijn baard...

Het was dus een mooi hardloopdagje in de Zeeuwse natuur!