Voortgang

ASCHWIN:

Een nieuw bericht, maar zeker geen nieuw geluid. Ik lig nog steeds goed op schema voor de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen. Het aantal wekelijkse trainingskilometers kan ik prima volhouden. In het weekend de extra lange duurlopen en doordeweeks de gewone duurlopen en eens per week een intervaltraining. De weektotalen schommelen tussen de 60 en 85 km per week.

Wel heb ik (samen met Pien overigens) een akelige infectie aan de luchtwegen en longen opgelopen. We begonnen beiden in december te hoesten en liepen er meer dan een maand mee rond. 'Pufjes' op doktersvoorschrift bieden gedeeltelijk uitkomst. Maar afgelopen week moest ik een longscan én een longinhoud -en functietest laten maken. Hieruit bleek dat er gelukkig niets structureels lijkt te spelen. Enkel de naweeën van die infectie. Het 'slechte' nieuws was wel dat ik hierdoor maar 85% zuurstofopname via de longen kan gebruiken. Maar het 'goede' nieuws is dat dit na gebruik van medicatie over een week of zes weer op de 100% moet zitten. Net op tijd voor de marathon in april dus...!

Tijdens de trainingen merk ik er overigens niet zo heel veel van. Wél heb ik last van een zeurend gevoel in mijn longen na een zware training. Maar ik was blij te horen dat dit (als het goed is) allemaal van voorbijgaande aard is.
Je weet immers nooit...

De testuitkomst wees overigens op een stel longen met een leeftijd van 35 jaar! Jammer genoeg hebben enkel mijn longen nog die mooie leeftijd!

Weinig te melden

ASCHWIN:

Er valt eigenlijk niet zo veel te melden de laatste paar weken. Zo af en toe heb ik nog een stukje hardgelopen, maar meer dan 1x per week ben ik niet gekomen de afgelopen drie weken. En dat is toch wel lang geleden. Het goede nieuws is dat ik eigenlijk hierdoor ook van al mijn klachten af ben. Het structurele beetje vocht dat in mijn linker knie zat is verdampt. De heup en de rechterknie spelen niet meer op tijdens het trainen of bij een onverwachtse beweging.

Met andere woorden: het lichaam geniet van de rust! En dat kan toch ook niet slecht zijn, zo lijkt me.
En dat er dan vanzelf ook een beetje gewicht bijkomt is eigenlijk ook niet verkeerd. Op sommige foto's van het afgelopen jaar vond ik mezelf er soms toch wel érg scherp uitzien in het gezicht.

Dus ja, dit plaatje zegt het eigenlijk precies zoals het is.

Stilgevallen

ASCHWIN:

Trouwe lezers zullen merken dat ik een beetje ben stilgevallen na het besluit uit het vorig blogberichtje. Daarom even een update:

• Deze week liep ik ook maar 1x: een intervalletje van een half uur. Meer kon ik even niet opbrengen.
• Mijn fysiotherapeut wil zich er niet bij neerleggen. Hij vindt dat het verder onderzocht moet worden. Bijvoorbeeld bij één van de officiële KNAU-medisch advies punten. Zelf weet ik nog niet zo zeker of ik die mallemolen wel in wil.
• Mijn inschrijfbewijs voor Trail by the Sea heb ik kunnen doorverkopen aan een gelukkige loper uit Brabant. Hij wilde meedoen aan de trail, maar viste achter het net in verband met inschrijvingslimiet die reeds was gepasseerd. Op deze manier kan hij toch starten! Leuk.
• De komende periode zal ik mijn trainingen minder op duurvermogen richten, maar wederom meer op snelheid.
• Eerstvolgende wedstrijd: NK-Ambtenaren veldloop te Heemskerk (12 km) op 7 maart.

Auw/oef!

ASCHWIN:

Vandaag werd mijn bezoek aan de fysiotherapeut er eentje met een verrassing. Na het beantwoorden van zijn vele, vele vragen (over het lopen, de klachten, mijn schoenen, mijn loopstijl, etc.), onderwierp hij me aan een lichamelijk onderzoek. Met name mijn houding, stand van voeten, benen/knieën en de heup en rug werden bekeken.
Hieruit werd geconcludeerd dat mijn bekken uit balans waren. Er wordt nog eens gevoeld, geknepen en gewrongen en voordat ik het in de gaten had: 'KRRRRAAAAK!'

Een kreet die het midden hield tussen 'AUW' en 'OEF' ontglipte me...

'Zo, die staat weer recht!', was de droge opmerking van de therapeut met zijn verrassingsaanval.

Goede hoop dat hiermee de échte oorzaak van mijn slijmbeursontsteking verholpen is. Volgende week terug op controle en vervolgens aan de slag met oefeningen om die scheve bekkenstand te voorkomen.
Ik kan het bijna niet geloven: zou het hiermee werkelijk opgelost zijn?!

Slijmbeursontsteking

ASCHWIN:

Wat te doen?

Het onderzoek naar mijn knie heeft als hoofdoorzaak van de klachten een slijmbeursontsteking opgeleverd. Daardoor zijn er ook nog wel wat andere bijverschijnselen die last geven, maar die komen puur voort uit deze ontsteking.

Behandeling: kuurtje met ontstekingsremmers, behandeling door fysiotherapeut en.... rust (HELP!).

Moet mijn eerste afspraak nog plannen met de fysio, maar wil toch kijken in hoeverre ik bezig kan blijven. Zou immers zó zonde zijn in verband met de voorbereiding op Trail by the Sea (eind februari). En die 33 km-trail wil ik toch écht lopen...

Maar natuurlijk moet ik ook oppassen dat de slijmbeursontsteking niet structureel wordt. Want dan blijft er niets anders over dan een grote spuit (...) en als laatste redmiddel een operatie, zo schetste de arts me voor!

Ik zou willen zeggen dat ik in dubio zit, maar ja, eigenlijk heb ik niet zo heel veel keus: zorgen dat deze ontsteking overgaat.

Voorzichtig

ASCHWIN:

Nog steeds geen meter gesport sinds 2 weken.... Komende week wil ik het weer voorzichtig oppakken. Een nieuw jaar, nieuwe kansen! Eerst maar eens op de racefiets en als dat naar tevredenheid verloopt zal ik ook eens een paar kilometer proberen hardlopen.

Pas als je geblesseerd bent merk je pas hoe ontzettend fijn het is om te kunnen sporten....!

Beetje ongedurig

ASCHWIN:

Het is toch wel al heel lang geleden dat ik vanwege een blessure helemaal niet kon hardlopen. Meestal blijf ik toch nog wel een beetje aan de gang. Maar nu zit het er écht niet in. De linkerknie blijft een verdikking houden en de pijn bij traplopen en onverwachte bewegingen is ook niet verminderd.

En eerlijk gezegd word ik daar toch wel een beetje ongedurig van. Ik kan m'n draai niet goed vinden...

Daarom fietste ik vanochtend op de gewone fiets met Pien naar Axel, om toch maar íets van beweging te krijgen. Maar ja, na 10 km stonden we weer thuis. Wel een leuk alternatief opgepakt: twee boeken van schrijver Haruki Murakami gekocht!

Daarna nog maar eens een flink eind met onze hond Sarah gaan wandelen: 4 km. Ze was er blij mee!

Smile!

ASCHWIN:

Als je mij toevallig had zien lopen deze namiddag in mijn hardloopkloffie door de polders, dan had je waarschijnlijk een grote glimlach op mijn gezicht gezien. Want wat was het heerlijk om na bijna 3 weken toch weer eens een eind buiten te kunnen hardlopen. De gezondheid gooide roet in het eten de afgelopen weken; maar nu, met nog één dagje te gaan voordat de medicijnkuur geheel is afgelopen, durfde ik het toch aan.
Op het gemakje liep ik zo'n 40 minuten. Ik merkte wel dat de hartslag iets hoger was dan normaal (door de aangetaste conditie?), maar ik merkte ook dat vooral mijn benen héél uitgerust aanvoelden. Hopelijk levert die gedwongen rust dan ook nog iets op...! Wat het in ieder geval heeft opgeleverd is dat ik de veel tijd in mijn afstudeerscriptie heb kunnen stoppen. Ben nu werkelijk met de laatste loodjes bezig. Nog één weekendje flink doorwerken en dan inleveren! Dus met een beetje geluk ligt over een half weekje het pad weer open voor heerlijke trainingstochtjes! Op naar de eerste grote uitdaging die op het programma staat: de Jules Unlimited Loop te Breskens op 18 december as., waar ik 19 km over het strand zal rennen. Zin in!

De weerman

ASCHWIN:

Van sporten komt nog niet veel. De verkoudheid is van een hardnekkige soort. Ik heb de afgelopen dagen ook een ontsteking van de neus- en voorhoofdholte opgelopen; medicatie moet dit eerst maar eens verhelpen voordat ik de sportschoenen weer kan aantrekken... Jammer maar helaas.

Maar weet je wie er wel gesport heeft vandaag? De weerman van het programma 'Neonletters'. Mooi typetje! Kijk maar eens.

Wees er snel bij!

ASCHWIN:

De griep is nog niet geheel uit mijn lichaam verdwenen, maar de koortspiekjes nemen gelukkig af. Van sporten is echter voorlopig nog geen sprake; elke stap te veel hier in huis gaat gepaard met een nog steeds lelijke hoestbui en kortademigheid...

Maar ik heb me vandaag wel via internet ingeschreven voor de Trail By The Sea, die op 26 februari 2012 voor het eerst zal plaatsvinden: 33 km over strand, door duinen, bossen en over de zandpaden rondom Renesse. Ik kijk er heel erg naar uit. Gaat een bijzondere wedstrijd worden.
Op internet vond ik dit filmpje, waar het eerste deel van het parcours wordt verkend. Dat belooft nog wat als dit zo 33 km doorgaat...!



En voor de liefhebbers de volgende tip: wees er snel bij om je in te schrijven voor deze bijzondere loop. Want de organisatie heeft een maximum van 350 deelnemers gesteld. Ter informatie: ik was de 309e inschrijver! Zorg dat je één van die laatste 40 startbewijzen binnenhaalt. Niet te lang wachten dus.

En trouwens: op de voorlopige inschrijflijst vond ik naast mijn eigen naam slechts één andere Zeeuws-Vlaming (Andres de Witte uit Terneuzen). Dat kan beter, toch?!

Ziek

ASCHWIN:

Wat een paar dagen geleden begon als een onschuldige verkoudheid is vannacht uitgegroeid tot een serieuze griepaanval: badend in het zweet wakker worden om daarna weer rillend een extra shirtje aan te trekken in bed...
Kan het eigenlijk niet gebruiken nu, maar ja, wanneer wel...?! Vandaag dus noodgedwongen de hele dag in bed doorgebracht.

Er zit niets anders op dan dit weekend uit te zieken.

Nie sporten nie

ASCHWIN:

Nie lopen nie, nie fietsen nie, nie skeeleren nie...!

En wat krijg je ervan als je een aantal dagen niet sport en enkel werkt en daarbuiten met je neus in de boeken zit? Een enorme verkoudheid! Dus dubbel 'verlies'...

Het goede nieuws is dat ik me eigenlijk niet kan herinneren wanneer ik voor het laatst zo verkouden ben geweest. Dus voor de algemene gezondheid levert het toch echt wel op, al dat sporten.

Maar goed, het is allemaal voor het hogere doel van de studie, zullen we maar zeggen... We houden deze sportrantsoenering dus nog even vol!

Motiverend

ASCHWIN:

Iedereen weet dat sporten helpt bij het verliezen van lichaamsgewicht. Maar toch hebben sommigen meer nodig dan enkel die wetenschap om het vol te houden. Voor de vrouwen onder ons zou onderstaande methode mogelijk motiverend kunnen werken.
Iets voor de lokale sportscholen?

Geen idee

ASCHWIN:

Ik heb er een hekel aan om van tevoren aan een wedstrijd aan te komen met (mogelijke) excuses. Vaak zijn dat een beetje smoesjes om je al vooraf in te dekken voor eventuele tegenvallende resultaten.
Maar dit berichtje neigt eigenlijk wel een beetje naar een dergelijk excuus op voorhand....

Het zit namelijk zo:
Zoals gezegd heb ik de afgelopen week last van vocht in mijn linker knie. Mijn hoop dat die zou verdwijnen tijdens een weekje rustig aan doen bleek iets te ijdel. Nu, een dag voor de halve marathon in Breda, is er nog steeds een 'kussentje' vocht te vinden op mijn linker knieschijf.
Tijdens de paar traininkjes van afgelopen week heb ik gemerkt dat ik in het begin zonder pijn of last kan lopen. Maar na een half uur à drie kwartier ontstaat er een stram en stijf gevoel rondom heel mijn knie. Het lopen verloopt hierdoor veel minder soepel. De grote vraag is natuurlijk wat dat gaat opleveren ná drie kwartier. Laat staan richting anderhalf uur...

Dus wat is verstandig voor morgen?? De Singelloop annuleren wil ik niet. Dus ik zal zeker van start gaan op de 21 km. Maar hoe zal het me vergaan? Ik zal de eerste 7,5/10 km op een gereserveerd tempo lopen om daarna te besluiten hoe verder te lopen: óf versnellen (bij een goed gevoel in de knie) óf vasthouden aan dit gereserveerde tempo (bij klachten aan de knie) en op een zo lekker mogelijke manier richting finish rennen.

Wat het ook wordt morgen: ik heb er toch écht wel zin in. Zeker met dit zomerse weer. Het lijkt me weer heerlijk om die halve marathon in en rondom 'mijn' oude binnenstad te lopen.

En daarna? In het zonnetje op één van de vele terrasjes een lekker drankje en een heerlijk hapje eten! Zo doet een Bourgondische sporter dat in Breda!

De knie wil nie...

ASCHWIN:

Ik heb me deze week rustig gehouden, zoals voorgenomen. Dinsdag en woensdag waren rustdagen. Deze avond op een heel rustig tempo een kilometer of 8 à 9 gelopen met collega Michiel. Ging prima.

Alleen maak ik me ondertussen toch wel een beetje zorgen om mijn linker knie. Zoals gezegd: ik heb er geen pijn aan, maar na een half uur ga ik toch een bepaalde stijfheid voelen. Ik kan dan nog wel gewoon doorlopen, maar ik voel dat het niet helemaal is zoals het hoort.
Het beetje vocht dat op mijn knieschijf is waar te nemen is ook niet verdwenen tijdens de afgelopen twee rustdagen. Nu, na de training van vanavond is het niet verergerd, maar nog wel aanwezig...

Na zondag las ik dan ook een rustige loopperiode in. Knietje moet het dus nog even volhouden!

Het zijn de aangegeven punten op deze tekening waar mijn 'zwakke' punten te vinden zijn. Typische lopers-blessures natuurlijk, maar ja. De heup heeft zich overigens al lange tijd goed gehouden. Maar de knie daarentegen laat zo af en toe van zich horen.

Bang dat hij vergeten wordt zeker...!?

Relax!

ASCHWIN:

Wat is er beter voor een mens (en een sportief mens in het bijzonder) dan om af en toe eens tijd in te ruimen voor een goed relax-weekend? Niet veel.
Dus daarom togen Linda en ikzelf afgelopen weekend met nog drie andere bevriende stellen naar de Veluwe om ons tegoed te doen aan plezier maken, lekker eten en drinken, een dagje sauna en kunst en natuur. Wat heb je meer nodig...?

Het dagje sauna werd genoten in de Veluwse Bron. Een prachtig welnesscomplex waar je al luierend lekker kunt zweten, prima kunt eten en tot rust kunt komen. Kunst en natuur vonden we een dagje later in Park De Hoge Veluwe. De natuur spreekt voor zich  en de kunst zochten we op in het museum Kröller Müller. En tussendoor werd er vooral veel plezier gemaakt en gefietst (o.a. in de regen, wat dan natuurlijk weer iets minder relaxed was...!).

Een impressie:

Het Jachthuis (met dreigende regenwolken) in Park de Hoge Veluwe

Partners in crime

Het Rietveldhuis in tuin van Kröller-Müller

Eén van de kunstwerken in het Kröller-Müller

Werk van Jan Fabre in de beeldentuin van Kröller-Müller

Alle 8, weerspiegelt in spiegelkunstwerk van Kröller-Müller

We waren allen onder de indruk van dit inmens grote schilderij van Israëls

Zéér relaxed...!

We kunnen er weer tegenaan! Dit jaarlijkse relax-weekend (vorig jaar voor het eerst) houden we er in: vaste prik in september...

En deze avond werden dan uiteindelijk weer de trainingen opgepakt na 3 dagen rust. Ik liep iets meer dan 10 km op een rustig duurlooptempo met tussendoor 3x 1 km in een tempo van 14 km/u. 

Roet in het eten?

ASCHWIN:

Een of ander miezerig en akelig bacterietje lijkt een beetje roet in ons eten te gooien. Zowel Pien als ikzelf hadden vandaag erg veel last van misselijkheid. Bij Pien was het helaas zo erg dat ze vandaag ziek thuis is gebleven; een beetje hangen op de bank was het enige waar ze toe kwam.
Zelf had ik naast de misselijkheid niet echt een ziek gevoel. Wel de behoefte om vanavond eens vroeg onder de wol te kruipen en te hopen dat we morgen weer blaken van de gezondheid...

Pien is in de loop van vanavond wel opgeknapt, zo lijkt het. Morgen dus weer naar school.

En we zijn nog steeds van plan om morgen met z'n drietjes in het startvak van de Kreekloop te staan!

Ontstekinkje

ASCHWIN:

Een klein beetje roet in het eten: een ontsteking in mijn schouder maakt het rustig doortrainen lastig...

Sinds afgelopen weekend heb ik te maken met een ontsteking aan mijn rechterschouder. Een bezoek aan de huisarts gisteren, maakte me duidelijk dat het slijmbeurs en de peesaanhechtingen ontstoken zijn. Het gevolg hiervan was dat ik mijn rechterarm haast niet meer kon gebruiken.
Maar...: het wondermedicijn Diclofenac verricht wonderen! Al een uur nadat ik mijn eerste pilletje achter de kiezen had, was de pijn geheel verdwenen!
Ik weet ook wel dat dit verradelijk is. Je moet dan oppassen dat je niet te veel belasting op de schouder brengt, want dat helpt je op termijn enkel maar een paar stappen achteruit. Maar prettig is het wel!

Nu heb ik wel het geluk dat de voorwaartse beweging van de rechterarm gewoon goed te doen was. Maar elke beweging omhoog of opzij was onmogelijk geworden.
Hierdoor durfde ik het wel aan om deze avond toch maar een stukje op de hardloopband te lopen. Het volgende schema werkte ik af:

• 0,5 km: 12 km/u
• 0,5 km: 12,5 km/u
• 0,5 km: 13 km/u
• 0,5 km: 13,5 km/u
• 0,5 km: 14 km/u
• 0,5 km: 14,5 km/u
• 1 km: 15 km/u
• 0,5 km: 14 km/u
• 0,5 km: 13 km/u
• 0,5 km: 12 km/u
• 0,5 km: 15 km/u
• 0,5 km: 10 km/u

De komende week dien ik de medicijnenkuur nog af te maken. Daarna zouden de ontstekingen verholpen dienen te zijn. Tevens zal ik middels hulp van de fysiotherapeut me wat oefeningen eigen maken. Morgen hoor ik wanneer ik daar voor het eerst terecht kan.

En hopelijk levert dit allemaal het gewenste resultaat op, want anders lijkt er geen ander alternatief te zijn dat de gevreesde spuit in de schouder...!

Rise and shine

ASCHWIN:

Na een sport-winterslaapje van een volle maand, ben ik vandaag toch weer wakker geworden met het idee: het wordt weer eens tijd om de sportkleding aan te trekken.

En daar waar de dieren na een dergelijke winterslaap zwaar vermagerd hun holletje weer uitkruipen, is bij mij eigenlijk precies het tegenovergestelde aan de hand. De afgelopen maand zijn er meer calorietjes ingegaan dan verbruikt, met als gevolg dat dit winterslaapje me een paar kilo's extra heeft opgeleverd. Je moet toch in iets van de dieren verschillen, is het niet?

Maar om het lichaam eens goed wakker te schudden, liep ik vandaag op een rustig tempo 10 km. In precies 1 uur.

Vanaf vandaag hebben we het sportievere leven weer opgepakt. Alle hapjes en drankjes zijn immers op...!

En o ja: iedereen een heel gezond en sportief 2011 toegewenst!

Sportplannen Linda

ASCHWIN:

Aangezien Linda niet meer zo frequent op deze blog haar stukjes tikt, zal ik dat maar namens haar doen...

Want het lopen gaat nog steeds niet goed. Langer dan een halfuur is lastig. Niet vanwege conditiegebrek, nee, daar ligt het niet aan. Sporten doet ze genoeg, maar daarover zometeen meer. Nee, de knie en heup geven nog steeds een zeer pijnlijk gevoel. Ondertussen al heel wat behandelinkjes en onderzoekjes achter de rug; maar die hebben nog geen oplossing en/of oorzaak opgeleverd. Binnenkort staat er nog een bezoek aan een osteopaat op het progamma. Heel vervelend allemaal. Hopelijk wordt snel duidelijk wat de oorzaak van deze hardnekkige blessure is.

Toch zal ze wel meedoen in het team van SWH tijdens de Dow Aflossingsmarathon op 4 december as. Die 5,2 km die ze daar zal moeten lopen (42 km verdeeld over 8 verschillende lopers) zal hopelijk net haalbaar zijn voor haar.
Ook Gijs loopt trouwens mee in dit team, net als ikzelf. Maar over deze aflossingsmarathon zal ik de komende weken nog wel meer laten weten op onze weblog.

Het fietsen gaat Linda des te beter af. Deze zomer op de racefiets. En nu weer wekelijks twee keer per week op de spinningfiets in de sportschool.
Doordat het fietsen zo goed gaat, wil ze zich hier meer op gaan toeleggen. Ze heeft stoere plannen: mountainbiken!
De afgelopen jaren heeft ze hier al enkele keren in kunnen oefenen. Meerdere malen gingen we tijdens onze afgelopen vakanties op pad met het gezin op de mountainbikes: in de Belgische Ardennen en in Zweden.
Op het ogenblik is ze zich aan het orienteren op de aanschaf van een nieuwe mtb-fiets. Onderstaande Bull Aminga (vrouwenuitvoering: zwart met roze biesjes en details) staat op het ogenblik op nr. 1 van haar lijstje. Binnenkort wordt de knoop doorgehakt.

Verder gaat ze deze avond kennismaken met het nieuwste fitness-snufje: de Milon Cirkel. Deze cirkel is een fitness-parcours dat je aflegt rondom een paal met bubbels (...) die de tijd per oefening/apparaat aangeeft. Door de verschillende apparaten train je zeer gevarieerd. Middels een persoonlijk pasje dat je in elk apparaat stopt, kun je hier je persoonlijke trainingswensen aan koppelen. Ik ben benieuwd...
Hieronder een foto van deze Milon Cirkel.