Linda en ik fietsten de afgelopen twee weken de Groene Weg, tot aan de Middellandse Zee. Een mooie 1300 km!
In het begin waren de dagen bewolkt, met af en toe flinke regen- en onweersbuien. Maar 10 van de 12 gefietste dagen genoten we van prachtig weer.
12 dagen waarin je van 's ochtends tot 's avonds buiten en actief/sportief bent, doorheen heel Frankrijk fietst (met alle verschillende landschappen van dien) en ook nog eens de meest leuke en ook vreemde ontmoetingen hebt. Een onvergetelijke reis.
Hieronder een foto-impressie (klik op foto's voor vergroting):
Ik heb de smaak van de regionale hardloopwedstrijden weer te pakken. Zo zocht ik gisteren op de verschillende hardloopkalenders naar een passende wedstrijd voor vandaag. Het liefst een beetje in de buurt.
En zo stuitte ik op de 10 E.M. van het Belgische Sinaai. Waar ik dan ook vandaag van de partij was om die 16,1 km te lopen 'doorheen het mooie Sinaaise landschap, met vele onverharde en bospaden' (zoals het zo mooi op hun website stond.
En daar was niets aan gelogen: het parcours liep inderdaad over mooie paden. Door bos, polder, langs weilanden en de rand van een woonwijk. Start en finish op het sportpark van Sinaai.
Ik finishte in een tijd van 1:11:03 uur. En met die tijd ben ik zeer tevreden. Zeker gezien de pittige wind en de onverharde paden. Ook de race-opbouw ging helemaal zoals gepland. Ik startte met km-tijden die rond de 4:30 minuten lagen en eindigde met km-tijden rond de 4:10 minuten.
In de uitslag was deze tijd goed voor een 15e plaats overall. En de 4e tijd in mijn leeftijdscategorie (40+).
Finishlijn
Na afloop werd ik bij de 'tombola' verrast met een fles van het lokale bier: Waaslander. Die zal ik vanavond op de bank eens op mijn gemakje proeven. Proost alvast!
Eigenlijk een beetje onverwachts, besloot ik mee te doen aan de Stadsloop te Biervliet op 5 mei jl. Gewoon omdat ik vrij was, tijd had én het erg lekker loopweer was.
Ik liep de 10 km-wedstrijd over het leuke, maar pittige parcours door de straten van Biervliet. Aangezien het rondje 2,5 km lang was, mocht ik vier keer over het hoogste punt van Zeeuws-Vlaanderen lopen: de molenberg van Biervliet.
Ik finishte na 44 minuten en 28 seconden; goed voor een 14e plaats (complete uitslag zie hier).
Elke ronde kwam ik langs start/finish na 11 minuten. In ieder geval lekker en gelijkmatig gelopen. En leuk ook om weer eens met een trimloop mee te doen en bekenden te spreken.
Hier nog twee foto's die Johnny Dooms van me heeft genomen vóór de wedstrijd:
Bijpraten met Jean-Pierre Nolet
Zelfs in het startersvak is er paparazzi aanwezig..!
Dat is andere koek zeg...! Samen met Gijs en neef Bryan liepen we als team 'Abeele Power' mee in de Strong Viking Run Mud Edition. En meteen ook maar de langste afstand: 19 km. En we kregen hierbij maar liefst 41 obstakels voor ons kiezen.
Maar wat was het leuk! Eén sportieve grote mensen speeltuin.
Het was afzien. Bij mij vooral op het vlak van de armkracht bij die soms verschrikkelijke obstakels. Bij Gijs was met name de loopafstand een uitdaging. Maar hij slaagde met vlag en wimpel. Tevens was hij de jongste van het hele startveld: 18 jaar en 3 dagen (minimale leeftijd: 18 jaar).
Hieronder een filmpje dat Linda maakt vlak na de start. Je start namelijk door meteen over een muur te klimmen. Aan de achterkant stond Linda opgesteld. Eerst zie je Gijs verschijnen (na 9 seconden). Iets later ikzelf (na 19 seconden). En daarna Bryan (na 54 seconden). Onze felgekleurde shirtjes waren een goed idee: je haalt ons er zo uit.
Hieronder wat foto's die Linda heeft kunnen nemen.
Het 'dreamteam' vooraf: vol spanning en vooral... nog schoon!
Gijs op volle snelheid om bovenop de helling te geraken.
Gelukt!
Tja... sommigen hebben daar wat hulp bij nodig
Onderweg gewoon eventjes poseren.
'Hé Linda! Jij ook hier?'
Net drie keer kopje onder geweest; en weer verder.
Op naar de laatste kilometer.
Op de laatste lastige hindernis: hoe gaat me dat in godsnaam lukken?!
Dat was toch wel een hele desillusie vandaag: na 24 km stapte ik uit de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen...
Het zat er vandaag gewoonweg niet in, zo leek het. Ik liep met wat trainingsmaatjes een heel constant tempo van 12,5 km/u. Totdat de fut plots helemaal uit mijn benen leek weg te sijpelen. Begon me daarna misselijk te voelen. Het hielp ook niet om het tempo danig te laten zakken.
Doorlopen zou me misselijkmakend ziek hebben gemaakt. En dat zag ik echt niet zitten.
Ik wist dat Linda bij het 24 km-punt zou staan (vlakbij Zuiddorpe). Dus daar stapte ik dan ook uit de wedstrijd. Iets wat ik volgens mij nog nooit heb gedaan...
Een kwartiertje later lag ik gedesillusioneerd al thuis in bad.
Vreemde gewaarwording. Balen! En snel vergeten deze editie.
De komende twee weken gaan er een paar mooie sportieve activiteiten de revue passeren bij familie van den Abeele.
Eerst is de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen aan de beurt. Op zaterdag 16 april zal ik daar eindelijk kunnen laten zien waar al die getrainde/gelopen kilometers van de afgelopen maanden goed voor zijn geweest...
Hieronder een impressie van de editie 2015:
Een weekje later, op zaterdag 23 april, laten Gijs en ikzelf ons van onze stoerste kant zien. Dan duiken, klauteren en lopen we door de modder tijdens de Strong Viking Obstacle Run te Wachtebeke (op Domein Puijenbroeck). Er kan gekozen worden tussen verschillende afstanden (en daarmee natuurlijk ook voor verschillende hoeveelheden obstakels). Maar zoals het stoere mannen betaamt, kiezen wij natuurlijk voor de full-versie: maar liefst 19 km lang!
Hieronder een impressie van de modder-editie van vorig jaar:
