Verrassing voor Gijs

ASCHWIN:

Vandaag ontving Gijs een verrassing van een paar wielerliefhebbers van de andere kant van Zuid-Nederland: (ome) Harry en (tante) Ria. Per post ontving hij een heus wielertenue van Eurosport! Bij deze (namens Gijs): hartelijke dank! Hier even snel op de foto genomen om te showen:

Nu nog op sokken, maar straks op zijn wielrenfiets!

Onbekend in Nederland

ASCHWIN:

Op mijn zoektocht naar de juiste hardloopschoen, kwam ik ook uit bij het hier in Nederland vrijwel onbekende merk 'Newton Running'. Het merk is in de Verenigde Staten redelijk bekend en staat de kwaliteit van de schoenen goed aangeschreven. Zo behaalde de Amerikaan Josh Cox dit jaar nog zijn amerikaans record op de 50 km op een paar Newton Running schoenen (model: Distance Racer). Ook in de triathlon-wereld kende het merk al een paar grote prestaties. Onder andere een wereldrecord voor Natascha Badmann tijdens de Iron Man wedstrijd in 2007.

Het merk laat nog meer positief van zich horen door zo milieuvriendelijk als mogelijk te produceren. De schoenmaterialen zijn veelal recyclebaar en/of afbreekbaar. Hun laatste 'groene' daad is de ontwikkeling van een nieuw soort verpakkingsmateriaal. Ze vervangen hun klassieke schoenendozen door onderstaande verpakking. Het is gemaakt van 100% PCW pulp. Ook de tissue-achtige papiertjes die je altijd in de gewone schoenendozen vindt én in de binnenkant van de schoenen (bij de tenen) worden door Newton Running niet langer in de verpakking gestopt. In plaats daarvan stoppen ze in één schoen een paar hardloopsokken en in de andere schoen een schoenentasje. Goede ideetjes, toch?
En het levert naar mijn idee wel een mooi plaatje op:

De schoen die er op staat afgebeeld is trouwens het genoemde model 'Distance Racer'.

Waveboarding

ASCHWIN:

Sporten en bewegen kun je op veel manieren. Vandaar dat hier niet alleen berichtjes over hardlopen op terecht zijn gekomen én nog zullen komen. Wielrennen kwam al voorbij, mountainbiken en atletiek-onderdelen.
Vandaag een minder bekende sport: waveboarding. Gijs en Pien zijn helemaal lyrisch over deze variant op het meer bekende skateboarden. Hieronder zie je een van de waveboarden van Gijs en Pien:

Het is een skateboard met slechts 2 kleine, zwenkbare wieltjes. De plank is verdeeld in twee los van elkaar bewegende delen. Ze worden verbonden met een middenbuis. Je hoeft niet meer met je voet aan de grond, zoals bij skateboarden nog wel het geval was én je bent veel wendbaarder.

Hier een paar actiefoto's van Gijs en Pien van vandaag:

Ik heb (nog) geen bewegende beelden van Gijs en Pien. Maar om je alvast een beeld te geven van wat er met zo'n waveboard kan, kun je hieronder een mooi filmpje over de mogelijkheden bekijken:

Trainingsschoen en wedstrijdschoen

ASCHWIN:

Ik ben nu te laat om hier nog mee te gaan experimenteren vóór de marathon, maar ik ben me toch alvast eens aan het oriënteren op het gebruik van een (lichtere) wedstrijdschoen naast mijn trainingsschoenen. De afgelopen jaren heb ik verschillende merken hardloopschoenen gebruikt.
Eerst een paar jaren op Nikes gelopen. Erg lichte en flexibele schoentjes, maar om er hele dagen op te trainen was het toch niet mijn ideale schoen. Ik kreeg er regelmatig last door aan beide kniëen. Op aanraden van een speciaalzaak, probeerde ik daarna maar eens een model van Adidas. Dat beviel me eigenlijk helemaal niet. Mijn voeten zijn vrij klein en smal en bij de Adidasmodellen is de leest voor mijn gevoel toch te breed. Vandaar dat er nog een paar andere merken voor mij afvielen. Er bleef echter één merk over waar ik nu, na al dat gewissel tussen de verschillende merken, al vele jaren trouw aan ben: Asics. Precies weet ik het niet, maar ik denk dat ik nu al toe ben aan mijn vijfde of zesde paar na elkaar. Bij normale training heb ik geen last meer van mijn voeten, enkels en kniëen. Van het merk heb ik gedurende de afgelopen jaren wel verschillende modellen gehad. Maar wel altijd een hardloopschoen met goede demping: ideaal voor allerlei soorten training. Als het ware een allround-model.

Nu heb ik al meerdere malen gehoord en gelezen dat bij intensievere hardloopprogramma's (gerichte duurtrainingen, interval en wedstrijden) het aan te raden is om naast je trainingsschoenen ook een paar wedstrijdschoenen aan te schaffen. Ten eerste is het altijd goed om je schoeisel af te wisselen (ook in de dagelijkse 'gewone' schoenmodellen) en ten tweede komt het je wedstrijden ten goede als je gebruik maakt van een lichtere, sneller afwikkelende schoen.

Asics heeft bijvoorbeeld een veel gebruikte wedstrijdschoen die ik spoedig eens ga passen in de winkel. De Gel DS Racer VII (zie hieronder). Alweer het 7e model van deze succesvolle schoenenreeks van Asics.

Als trainings- (en tevens wedstrijd-)schoen gebruik ik nu de Asics Gel Nimbus (zie foto's hieronder). Alweer mijn 3e paar van dit zelfde model.

Ná 18 oktober ga ik eens op onderzoek uit, zodat ik in 2010 kan gaan experimenteren met het afwisselen van trainings- en wedstrijdschoenen.

Verjaardagsloopje

ASCHWIN:

Ik had deze middag een bespreking voor mijn werk die onverwacht eerder klaar was dan gepland. En aangezien ik vandaag jarig ben (ja, ja, alweer 38 jaar!), heb ik mezelf maar eens getrakteerd op een paar uurtjes vrij om een rustige duurloop in het bos van Axel te volbrengen. Zachte ondergrond, prachtige herfstkleuren, goed van temperatuur en een zachte motregen werden mij daar geboden.
50 minuten met een gemiddelde hartslag van 145 bpm.

Je komt nu ook in een jaargetijde dat het soms moeilijk is om te beslissen welke kleding je aan moet om te lopen. Zo regent het vandaag, waait het behoorlijk, maar is toch de temperatuur maar nèt onder de 20 graden. De herfstdagen kunnen soms per dag verschillen. Een korte broek kan dan over een paar dagen plots zeer onverstandig zijn vanwege een koude wind en regen...

Zo denk ik dat ik ook richting Amsterdam maar verschillende hardloop-kledingstukken meeneem. Dan kan ik altijd nog op de ochtend zelf beslissen wat het verstandigste gaat zijn op de 18e oktober. Maar dat is zorg voor later.

Nu eerst een heerlijk stuk slagroomtaart!

Rust maakt sterker

ASCHWIN:

Linda heeft haar doel bereikt!

Ondertussen werk ik langzaam toe naar het mijne. Het komt nu toch wel héél dicht bij, die 42 km's in Amsterdam. Natuurlijk vliegen er allerlei twijfelachtige gedachten in mijn hoofd, meer uit de onzekerheid van de eerste keer dan uit de feiten. Want de feiten zijn eigenlijk wel positief. Ik merk namelijk heel goed dat de intensiviteit van mijn trainingsprogramma is afgenomen de afgelopen weken. Door de grotere rust tussen de trainingsloopjes in (die ook nog eens minder intensief en ver zijn) voelen mijn benen steeds beter aan.
Hierdoor is het moeilijk om niet aan de wens tot meer lopen toe te geven. In die zin merk je toch wel dat al dat geloop verslavend is. Een paar dagen niet gelopen en je denkt meteen dat je ongezond (lees: minder gezond) bezig bent...

Maar ik heb de verhalen en ervaringen van marathonlopers die ik ken én de vele informatie op internet goed op me laten inwerken: rust is in de laatste twee weken veel belangrijker dan het afdraaien van een zwaar trainingsprogramma. Je kunt nu geen winst meer pakken door nóg meer kilometers te trainen. Het schaadt enkel je opgebouwd vermogen.
Ook tijdens de wedstrijd zal ik dit in gedachten moeten blijven houden: alle energie die je vóór km-punt 30 té veel hebt verspild, breekt je op tijdens de laatste 12 km van de marathon.
Aan de theorie zal het niet liggen. Nu het praktijkexamen nog!

Vandaag via de post ook alle informatie van de organisatie van de Amsterdam Marathon thuisgestuurd gekregen. Inclusief een grote plattegrond van Amsterdam met daarin ingetekend het hele parkoers inclusief de verzorgingspunten. In gedachten heb ik deze plattegrond nu al een paar keer gelopen, me voorstellend hoe het zal zijn in het Vondelpark, door de woonwijken en langs de Amstel. Maar zeker ook aan de start en de finish in het Olympisch Stadion (zie foto hieronder).

Nog even, en dan weet ik het! Net zoals de overige 6.000 deelnemers tijdens de komende editie (die tevens het NK Marathon is).

Ik heb het gered!

LINDA:

Gisteren was het dan zover: mijn eerste halve marathon. We gingen op tijd richting Breda om nog gezellig even koffie te drinken en bij te kletsen met Brigitte, Kees-Jan, Julie en Lucy onze oude buren en tevens vrienden uit Breda. Aangezien zij vlak bij de start wonen van de singelloop stonden we binnen 5 minuten aan de start. Ondertussen was ik toch wel erg zenuwachtig geworden en sloegen de twijfels toe, gaat me het wel lukken, kan ik mijn eigen tempo blijven lopen.  Maar goed daar stond ik in het startvak en we konden vertrekken. Aschwin, Gijs en Pien stonden aan de kant en ik was erg blij dat ze er waren. De eerste kilometers gingen erg lekker. Ik zat op een goed tempo en ik heb verder maar niet meer naar mijn hartslagmeter gekeken. Het parkoers bestond uit 2 grote ronden en na 1 rondje zat ik er doorheen. Ik voelde dat mijn energie begon op te raken. Er stonden 2 drinkposten aan het parkoers met alleen water en ik had na 10.5 kilometer dus maar een half bekertje water  gehad. Gelukkig stonden Aschwin, Kees-Jan en de kids aan de zijlijn met een half flesje sportdrank wat ik dan ook gulzig opdronk. Het werkt dus echt heb ik gemerkt. Want ongeveer 5 minuten later voelde ik me echt een stuk beter. De laatste ronde nog 10.5 kilometer te gaan. Ik passeerde de 10.5 kilometer op 56 min 54 sec. Ik schrok ervan. Als ik dit vol hou dan zit ik ruim onder de 2 uur. Langs de kant stonden bordjes met de afstanden en dat was erg prettig om je op te concentreren. Het is erg leuk dat er veel mensen langs de kant staan die iedereen aanmoedigen met muziek en bandjes. De laatste 3 kilometer had ik het wel gehad mijn benen begonnen te verzuren en ik wilde er zijn. Begon ongemerkt weer wat harder te lopen en haalde nog veel mensen in. Blik op oneindig trok ik in het centrum de laatste 200 meter nog eens aan en kwam met 1 uur, 56 minuten en 51 seconden over de finish.

Wat was ik blij. Mijn benen voelden direct loodzwaar aan. Ik heb er echt van genoten. Ondanks mijn spierpijn vandaag, kan de trap haast niet meer op of af, verheug ik me nu al op de zevenheuvelenloop in Nijmegen. Aschwin stond op verschillende punten van de wedstijd foto's te nemen en mij aan te moedigen. En als ik ze nu terug zie zie ik ook dat ik overal bijna lachend op sta. Heel leuk om tussen zoveel mensen te lopen na vele weken training in het verlaten mooie Zeewse landschap. Mijn doel is behaald. De halve marathon binnen 2 uur. Het werd 1 uur 56min. en 51 sec.